
































.gif)

















.jpg)

به نام خدا
به مناسبت شهادت ام ابيها صديقه کبري حضرت فاطمه زهرا(س)به پيشگاه فرزند برومندش آقا بقية الله الاعظم(ارواحنا لتراب مقدمه فداه) و مقام معظم رهبري عرض تسليت و تعزيت عرض مي نماييم.
عشق يعني گريه هاي حيدري
دختري دنبال نعش مادري
عشق يعني در هجده سالگي کامل شدن
عشق يعني شهادت را به جان خريدن
عشق يعني
پرپر شدن ياسي
در مقابل بلبلي
«آه
اي ياس نگفتي
که ياس ها سفيدند
نه کبود
گويند عمر گل کوتاه است
ولي عمر تو از عمر گل هم کوتاه تر بود
چگونه بدون
جور دنيا و جفاي مردمانش
تحمل کنم اي گل ياسم
در رفتن جان از بدن گويند هرنوعي سخن
من با چشم خويشتن ديدم که جانم مي رود»
اين
فرياد سکوتي بود
از مرد خدا
شير خدا
آه
چرا شبانه؟
چرا مخفيانه؟
نمي دانم
چرا گل ها راشبانه
و مخفيانه دفن مي کنند؟
آخر چرا؟
آه اي بانوي دو عالم
اي ماه ي
قد خميده ي مولايم
اي يار علي
دار علي
جار علي
اين چه عشقي است
که علي پروانه ي اوست؟
اي شمع جمع خانه ي علي
درد علي فراق توست
رنج علي پس از فراق توست
چه روزي
و چه شب سختي است
روز فراق و شب هجران يار
که زخم اين دو بدتر است از زخم مار
بغض
گلوي علي را
مي ترکاند
و دست و پايش هم مي لرزاند
واي
دست و پاي علي مي لرزد
آن شير خدا
شاه عرب
آن فاتح خيبر
آن راجز بدر
چرا که مي خواهد با يارش وداع کند
صدفا ياد گير از اين عشق
ياد گير
واي
چه غوغايي است
ملک و آدم نوحه مي کنند
براي دخت خاتم نوحه مي کنند
واي چه شوري است
اين چه شوري است
که فقط خانواده بايد فهمد
که قبر فاطمه فلان جاست
اي بقيع
شايد تو بداني
بلي تو حتماً مي داني
که قبرش کجاست
اي بقيع سرد و خاموش
آه چرا خاموشي؟
شايد اين که
از بيداد زمانه
از ظلم زمينه
از ستمگراني که به خانه زدند
و سوزاندند
از ظالماني که
ظالمانه به فاطمه ظلم کردند
آري
درست است
اين ها بودند
که ماه علي
را هلال قد خميده اش کردند
اينان بودند
که به خانه هجمه کردند
فاطمه را زخمه کردند
اينان بودند
که اوّل ياس سفيد
را کبود
و سپس سرخ کردند
اين چه ياسي است که سرخ است
که همچو لاله و شقايق سرخ است
اي ياس
سفيد
شب هاي سياه مدينه
اي قد خميده ي ايستاده نماز خوان
اي سرو روان امير
اي ياس روان امير
در اين چمن دهر يک ياس بيش نيست
شقايق و لاله اي نباشد که به دنبال او نيست
اي ماه شب چهارده ي علي
چرا شب چهارده غروب کردي
«صدف»