آنکه دانش مي جويد، خداوند روزيش رابه عهده مي گيرد . [پيامبر خدا صلي الله عليه و آله]
عشق يعني ... - پژواک سکوت
 RSS |خانه |ارتباط با من| درباره من|پارسي بلاگ
: جستجو
اوقات شرعي

  • بازديد امروز: 15
  • بازديد ديروز: 40
  • مجموع بازديدها: 11542
    » درباره من
    عشق يعني ... - پژواک سکوت
    علي صدفيان[27]
    من يک مشهدي هستم که در اين وبلاگ سعي کرده ام اطلاعاتي همراه مقداري چاشني طنز و ادبيات به مخاطبان ارائه کنم.

    » پيوندهاي روزانه
    اعتراض به حذف نام ايران [24]
    پاسدار [108]
    منطقه‏ی ممنوعه [115]
    يک روز کوچولو [110]
    نقطه اي براي فردا [123]
    سرزمين دور [136]
    چفيه [65]
    پايگاه امام حسين(ع) [56]
    نيايش [127]
    يک لحظه با يک طلبه [130]
    دنياي امروز ما [134]
    مدير پارسي بلاگ [92]
    بلاگ اسکاي [130]
    ميهن بلاگ [133]
    آفتاب بلاگ [106]
    [آرشيو(19)]


    » فهرست موضوعي يادداشت ها
    ادبيات[12]
    مذهب[11]
    جامعه[10]
    طنز[1]

    » آرشيو مطالب
    بایگانی سکوت [22]

    » موضوعات وبلاگ
    تحولات اجتماعي
    ادبيات انقلاب
    ادبيات
    زهد

    » لينک دوستان
    اموزش . ترفند . مقاله . نرم افزار
    کمي آن طرفتر کتابي شايد!!!
    کتابهاي رايگان براي همه
    پسري از خاک کوير 4
    تعقل و تفکر
    ازدواج کليدسعادت

    » لوگوي لينک دوستان



























































    » طراح قالب
    »» + عشق يعني ...

    به نام خدا


    به مناسبت شهادت ام ابيها صديقه کبري حضرت فاطمه زهرا(س)به پيشگاه فرزند برومندش آقا بقية الله الاعظم(ارواحنا لتراب مقدمه فداه) و مقام معظم رهبري عرض تسليت و تعزيت عرض مي نماييم.


    عشق يعني گريه هاي حيدري


                                    دختري دنبال نعش مادري


    عشق يعني در هجده سالگي کامل شدن


                                                عشق يعني شهادت را به جان خريدن


    عشق يعني


                   پرپر شدن ياسي


                                    در مقابل بلبلي


    «آه


       اي ياس نگفتي


                         که ياس ها سفيدند


                                                  نه کبود


    گويند عمر گل کوتاه است


                                 ولي عمر تو از عمر گل هم کوتاه تر بود


    چگونه بدون


                  جور دنيا و جفاي مردمانش


                                                 تحمل کنم اي گل ياسم


    در رفتن جان از بدن گويند هرنوعي سخن


                                                 من با چشم خويشتن ديدم که جانم مي رود»


    اين


               فرياد سکوتي بود


                         از مرد خدا


                                  شير خدا


    آه


      چرا شبانه؟


             چرا مخفيانه؟


    نمي دانم


                چرا گل ها راشبانه


                                      و مخفيانه دفن مي کنند؟


    آخر چرا؟


    آه اي بانوي دو عالم


                       اي ماه ي 


                             قد خميده ي مولايم


    اي يار علي


             دار علي


                  جار علي


    اين چه عشقي است


                               که علي پروانه ي اوست؟


    اي شمع جمع خانه ي علي


    درد علي فراق توست


                  رنج علي پس از فراق توست


    چه روزي


                و چه شب سختي است


    روز فراق و شب هجران يار


                                    که زخم اين دو بدتر است از زخم مار


    بغض


          گلوي علي را


                    مي ترکاند


                             و دست و پايش هم مي لرزاند


    واي


      دست و پاي علي مي لرزد


    آن شير خدا


               شاه عرب


    آن فاتح خيبر


              آن راجز بدر


    چرا که مي خواهد با يارش وداع کند


    صدفا ياد گير از اين عشق


                ياد گير


    واي


        چه غوغايي است


    ملک و آدم نوحه مي کنند                                       


                         براي دخت خاتم نوحه مي کنند


    واي چه شوري است


           اين چه شوري است


                که فقط خانواده بايد فهمد


                                           که قبر فاطمه فلان جاست


    اي بقيع


                شايد تو بداني


                     بلي تو حتماً مي داني


                                   که قبرش کجاست


    اي بقيع سرد و خاموش


    آه چرا خاموشي؟


    شايد اين که


                   از بيداد زمانه


                               از ظلم زمينه


    از ستمگراني که به خانه زدند


                                     و سوزاندند


    از ظالماني که


                    ظالمانه به فاطمه ظلم کردند


    آري


     درست است


               اين ها بودند


                     که ماه علي


                              را هلال قد خميده اش کردند


    اينان بودند


             که به خانه هجمه کردند


                فاطمه را زخمه کردند


    اينان بودند


             که اوّل ياس سفيد


                               را کبود


                                 و سپس سرخ کردند


    اين چه ياسي است که سرخ است


    که همچو لاله و شقايق سرخ است


    اي ياس


            سفيد


                  شب هاي سياه مدينه


    اي قد خميده ي ايستاده نماز خوان


    اي سرو روان امير


                   اي ياس روان امير


    در اين چمن دهر يک ياس بيش نيست


                     شقايق و لاله اي نباشد که به دنبال او نيست


    اي ماه شب چهارده ي علي


                        چرا شب چهارده غروب کردي


                                «صدف»


     


     



    نوشته هاي ديگران ()
    نويسنده متن فوق: » علي صدفيان ( دوشنبه 28/3/1386 :: ساعت 1:19 عصر )

    »» ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
    [16/12/1386- 6:7 ع] اسلام در خطر است
    [18/11/1386- 10:39 ص] نامه ي جالب
    [26/10/1386- 5:12 ع] چون مسيحايي در عهد عشق.....أنا عبدالله گوي مهد عشق
    [23/10/1386- 10:2 ص] باز شد محرم
    [22/10/1386- 11:3 ص] تسليت و تعزيت
    [20/7/1386- 10:4 ص] کاريکلماتور
    [آرشيو شده ها]